Przejdź do treści

Witaminy i minerały dla kolarza: co ma dowody

Żelazo i witaminę D warto zbadać, reszta półki rzadko coś daje. Klasyfikacja AIS, metaanalizy o braniu żelaza co drugi dzień, zima w Polsce i certyfikaty.

Jeśli jesz normalnie, większość witamin i minerałów z półki nie zmieni twojej mocy. Dwie rzeczy warto sprawdzić badaniem krwi, bo u kolarzy często bywają za niskie, a niedobór realnie szkodzi: żelazo (ferrytynę) i witaminę D od jesieni do wiosny. Reszta ma w najlepszym razie niepewne dowody, a duże dawki witamin C i E potrafią osłabić efekt treningu.

W skrócie

  • Według AIS mocne dowody mają żelazo i witamina D, ale tylko przy niedoborze. Witamina C, omega-3, kolagen, probiotyki i multiwitamina mają dowody mieszane, a magnez i witamina E żadnych (AIS 2026).
  • Niedobór żelaza ma ok. 5–11% zawodników i 15–35% zawodniczek (Sim i in. 2019). Leczenie niedoboru podnosi VO2max (Burden i in. 2015), ale przy prawidłowej ferrytynie suplement nic nie daje (Šmid i in. 2024).
  • Jeśli lekarz zleci żelazo: rano, co drugi dzień, z witaminą C, z dala od kawy i herbaty. Wchłania się wtedy 1,3–4 razy więcej (Stoffel i in. 2017; von Siebenthal i in. 2023a).
  • Witamina D: u polskich kadrowiczów lekkoatletyki 33% miało stężenie poniżej 30 ng/ml (Krzywański i in. 2020). Polskie wytyczne zalecają profilaktykę dorosłym, którzy mało przebywają na słońcu, z celem 30–50 ng/ml (Płudowski i in. 2023). Na waty nie licz.
  • 1000 mg witaminy C i 235 mg E dziennie przez 11 tygodni zablokowały wzrost białek mitochondrialnych po treningu (Paulsen i in. 2014).
  • 9–15% badanych suplementów zawiera niezgłoszone substancje (Al-Saad i in. 2026). Minimum to certyfikat partii i jeden składnik.

Jak czytać dowody: klasyfikacja AIS

Australijski Instytut Sportu (AIS) dzieli suplementy na cztery grupy: A – mocne dowody w określonych sytuacjach, B – dowody nowe albo mieszane, C – brak wsparcia albo brak badań, D – substancje zakazane.

W grupie A wśród „suplementów medycznych” są żelazo, witamina D, wapń, folian i cynk. „A” znaczy tu jednak „działa, gdy jest niedobór”, a nie „działa u każdego” (AIS 2026).

Według przeglądu UCI z 2026 r. dobre dowody na poprawę wyniku mają tylko kofeina, kreatyna, wodorowęglan sodu, beta-alanina, azotany i glicerol (Whitfield i in. 2026). O dwóch z nich piszemy osobno: kofeina i sok z buraka.

Przegląd dla kolarzy, współtworzony przez dietetyka UAE Team Emirates Gorkę Prieto-Bellvera, potwierdza, że najlepiej zbadana jest grupa A (Rowland i in. 2026). Konsensus MKOl dodaje, że przed decyzją trzeba ocenić dietę (Maughan i in. 2018).

SuplementDowód (AIS)Dla kogoUwaga
ŻelazoA – przy niedoborzeNiska ferrytyna; kobiety, duże objętości, RED-S, obóz w górachTylko z lekarzem. Przy normie brak efektu (Šmid i in. 2024), ryzyko nadmiaru (Zoller i Vogel 2004)
Witamina DA – przy niedoborzeZima w Polsce, trenażer, niskie 25(OH)DProfilaktyka wg wytycznych, bez megadawek (Płudowski i in. 2023)
MagnezCNikt z normalną dietąBrak RCT dla skurczów wysiłkowych (Garrison i in. 2020); częsta biegunka
Omega-3BKto nie je tłustych rybDowody mieszane (Wilson i in. 2026)
Kolagen + wit. CBTrening siłowy z dużym obciążeniem, kłopoty ze ścięgnamiWpływ na ścięgna tylko razem z treningiem siłowym, na siłę żaden (Buchalski i in. 2026)
ProbiotykiBCzęste infekcje dróg oddechowychMniej infekcji, niska pewność (Zhao i in. 2022); zależy od szczepu
Witamina CBKrótkie okresy bardzo ciężkiego wysiłkuDuże dawki razem z E osłabiają efekt treningu (Paulsen i in. 2014)
Witamina ECNiktJak wyżej (Ristow i in. 2009)
MultiwitaminaBDieta uboga, niska dostępność energiiU biegaczy 9 miesięcy – zero efektu (Weight i in. 1988)
Grupy wg AIS Sports Supplement Framework (stan na 13.10.2026).

Żelazo: dlaczego kolarz traci i kiedy to kosztuje moc

Skąd straty

Pierwsza przyczyna to hepcydyna, hormon, który zamyka wchłanianie żelaza w jelicie. Po wysiłku jej poziom rośnie. U zawodników rósł 3 h po treningu, ale tylko u tych z ferrytyną powyżej 30 µg/l. Przy niższych zapasach organizm tłumił ten skok (Peeling i in. 2014).

Druga to pot i rozpad krwinek. W wysiłku tracisz z potem dwa razy więcej żelaza niż w spoczynku (Waller i Haymes 1996). Krwinki rozpadają się jednak głównie od uderzeń stopy w biegu. Po godzinie biegu we krwi było czterokrotnie więcej wolnej hemoglobiny niż po godzinie jazdy (Telford i in. 2003). Kolarz traci więc tą drogą mniej niż biegacz.

Trzecia to dieta. Ok. 90% dziennego zapotrzebowania pokrywa odzysk żelaza z rozpadu krwinek, resztę musi dać jedzenie. Organizm nie umie wydalać żelaza, reguluje tylko wchłanianie (Šmid i in. 2024).

Gdy jesz za mało, na przykład w deficycie pod lepsze W/kg, spada podaż żelaza i zmienia się odpowiedź hepcydyny po wysiłku (Solberg i Reikvam 2023). Więcej w tekście o odchudzaniu. Wegetarianie nie są automatycznie bardziej zagrożeni (Luna i in. 2026).

Niedobór bez anemii a wydolność

Niedobór ma trzy stopnie. Najpierw kończą się zapasy: ferrytyna spada, a hemoglobina jest w normie. Potem przychodzi niedobór bez anemii, a na końcu anemia (Peeling i in. 2023).

Już niedobór bez anemii kosztuje. U sportowców wytrzymałościowych leczenie żelazem poprawiało ferrytynę, hemoglobinę i VO2max (Burden i in. 2015). Żelazo w tabletkach wyraźnie podnosiło jednak ferrytynę tylko u osób, które zaczynały z bardzo niską, 12 µg/l lub niżej. Kuracje krótsze niż 6 tygodni nie działały (Šmid i in. 2024).

Gdzie leży „norma”, nie ma zgody. Proponowane progi ferrytyny to 35 µg/l dla wyczerpanych zapasów, 20 dla zbyt małej podaży do szpiku i 12 dla anemii (Šmid i in. 2024). AIS zaczyna działać, gdy ferrytyna spada poniżej 35 µg/l (AIS 2026).

Są dwie pułapki. U wytrzymałościowców hemoglobina bywa niska przez większą objętość osocza, a ferrytyna rośnie w stanie zapalnym (Šmid i in. 2024). Dlatego bada się pakiet: ferrytynę, hemoglobinę, wysycenie transferyny i CRP. Rano, bez mocnego treningu dzień wcześniej (AIS 2026).

Kiedy i jak suplementować

Tylko po badaniu i z lekarzem. Najpierw dieta, potem żelazo w tabletkach, a dożylne wyłącznie w cięższych przypadkach pod opieką lekarza sportowego (McCormick i in. 2020; AIS 2026). Dawkę i czas ustala lekarz. Badania mówią, jak brać.

  • Co drugi dzień. Dawka żelaza podnosi hepcydynę na 24 h i obniża wchłanianie kolejnej o 35–45% (Moretti i in. 2015). Branie co drugi dzień poprawiało wchłanianie (Stoffel i in. 2017) i dawało mniej kłopotów z żołądkiem (von Siebenthal i in. 2023b). Przy leczeniu anemii oba schematy, codzienny i co drugi dzień, są równie skuteczne, ale badania są bardzo słabej jakości (Dhanvijay i in. 2025).
  • Rano. Po południu hepcydyna jest wyższa, a wchłanianie o 37% niższe (von Siebenthal i in. 2023a). Sportowcom najlepiej służy pora do 30 min po porannym treningu, zanim hepcydyna wzrośnie (McCormick i in. 2020).
  • Bez kawy i herbaty, z witaminą C. Kawa obniżała wchłanianie o 54%, a 80 mg witaminy C podnosiło je o 30%. Z sokiem zamiast kawy wchłania się ok. 4 razy więcej (von Siebenthal i in. 2023a). Czarna herbata też mocno hamuje wchłanianie (Hurrell i in. 1999). AIS radzi godzinę odstępu od kawy, herbaty i nabiału.
  • Czas i kontrola. Skuteczne kuracje trwały 6–8 tygodni i dłużej (Šmid i in. 2024). AIS liczy 8–12 tygodni i potem badanie kontrolne (AIS 2026).

„Na wszelki wypadek” i dieta

Żelazo bez badania to zły pomysł. Ok. 1% osób pochodzenia północnoeuropejskiego ma wariant genu, przy którym suplement może wywołać hemochromatozę, czyli przeładowanie organizmu żelazem. Tabletka maskuje też choroby, które dają niedobór, na przykład celiakię czy raka jelita (Zoller i Vogel 2004).

Wyjątek zostawiamy lekarzowi: obóz wysokościowy. Tam żelazo wspiera produkcję krwinek nawet przy prawidłowych zapasach, ale „z ostrożnością” (Solberg i Reikvam 2023). AIS każe sprawdzić ferrytynę 8–12 tygodni przed wyjazdem (AIS 2026).

Dieta działa, ale wolno. Żelazo z mięsa i ryb wchłania się lepiej niż ze strączków, kasz i zielonych warzyw. Temu drugiemu pomaga witamina C w tym samym posiłku, a szkodzą fityniany, polifenole z herbaty, kawy i kakao oraz wapń z nabiału (AIS 2026).

Badania krwi, ich interpretacja i każda decyzja o żelazie lub leczniczej dawce witaminy D należą do lekarza. Ten tekst opisuje, co badania mówią o schematach – nie zastępuje wizyty. Przewlekłe zmęczenie i spadek mocy bez powodu to sygnał, żeby zrobić badania, a nie kupować tabletki.

Witamina D: zima w Polsce

Witaminę D wytwarza głównie skóra pod wpływem słońca. AIS do grupy ryzyka zalicza każdego, kto mieszka powyżej 35° szerokości geograficznej (AIS 2026), a Polska leży na 49–55°. U polskich kadrowiczów lekkoatletyki co trzeci miał za niski poziom (Krzywański i in. 2020). Amator na trenażerze po pracy ma gorzej niż kadra.

Polskie wytyczne z 2023 r. przyjmują progi: niedobór poniżej 20 ng/ml, stan suboptymalny 20–30, optymalny 30–50. Dorosłym, którzy od maja do września nie wystawiają codziennie przedramion i nóg na słońce przez 30–45 min, zalecają 1000–2000 IU dziennie przez cały rok, zależnie od masy ciała i diety (Płudowski i in. 2023).

Górna granica profilaktyki u dorosłych o prawidłowej masie to 4000 IU dziennie. To sufit bezpieczeństwa, a nie cel. Dawki lecznicze przy niedoborze ustala lekarz po wyniku i potem powtarza badanie (AIS 2026).

Co to daje sportowcowi? Związku z kośćmi nie wykazano, bo trening robi swoje. Prawdopodobny jest wpływ na mięśnie i odporność, a bardzo wysokie dawki mogą szkodzić (Owens i in. 2018). Suplementacja nie zmieniała siły ogólnej, ale poprawiała siłę nóg, najbardziej u trenujących w hali (Zhang i in. 2019).

Przy złamaniach zmęczeniowych poziom witaminy D był niższy, ale w podgrupie sportowców różnica nie była istotna (Moraes i in. 2026). Przegląd UCI zalicza dbanie o witaminę D do sposobów zapobiegania infekcjom dróg oddechowych (Wilson i in. 2026). Zbadaj się jesienią, zimą trzymaj się wytycznych i nie oczekuj watów.

Antyoksydanty a efekt treningu i reszta półki

Witaminy C i E. Duże dawki potrafią osłabić to, co daje trening. W jednym badaniu VO2max wzrósł tak samo z witaminami i bez nich, ale białek mitochondrialnych przybyło tylko u tych, którzy brali placebo (Paulsen i in. 2014). W innym 1000 mg C i 400 IU E zablokowały poprawę wrażliwości na insulinę (Ristow i in. 2009).

Umiarkowany stres oksydacyjny napędza zmiany po treningu, a bardzo duże dawki antyoksydantów mogą je hamować. Źródłem antyoksydantów ma być jedzenie (Gonzalez i in. 2026). UCI powtarza to ostrzeżenie (Morton i in. 2026).

Jest jeden wyjątek. U maratończyków, narciarzy i żołnierzy w mrozie witamina C zmniejszała ryzyko przeziębienia o połowę, choć w całej populacji nie działała (Hemilä i Chalker 2013). Stąd grupa B, ale to wyjątek, a nie codzienność.

Multiwitamina. Trzydziestu biegaczy, którzy brali ją przez 9 miesięcy, nie poprawiło VO2max, progu ani czasu na 15 km (Weight i in. 1988). Szerokie niedobory są rzadkie, bo z treningiem rośnie jedzenie. Ryzyko to za mało energii i dieta z żeli (Peeling i in. 2023).

Magnez. Grupa C. Przegląd Cochrane nie znalazł wpływu na skurcze bez wyraźnej przyczyny ani jednego badania przy skurczach po wysiłku. Za to u 11–37% biorących magnez wywoływał biegunkę (Garrison i in. 2020). Więcej w tekście o sodzie i elektrolitach.

Zapotrzebowanie na magnez, 300–400 mg dziennie, pokrywają orzechy, strączki, kasze i kakao. Dowodu, że poprawia wynik, nie ma (Dominguez i in. 2025).

Omega-3. Stanowisko ISSN mówi, że EPA i DHA mogą poprawiać wydolność i zmniejszać bolesność mięśni (Jäger i in. 2025). Część autorów ma jednak powiązania z producentami, a UCI ocenia dowody jako mieszane (Wilson i in. 2026).

Kolagen i probiotyki. Kolagen z witaminą C, brany razem z treningiem siłowym z dużym obciążeniem, zwiększał przekrój i sztywność ścięgien, ale nie poprawiał siły (Buchalski i in. 2026). Probiotyki zmniejszały liczbę infekcji górnych dróg oddechowych i skracały je, ale badania są słabej jakości (Zhao i in. 2022).

Zanieczyszczenia i certyfikaty

Ok. 9–15% suplementów z rynku zawierało substancje zakazane albo niezgłoszone leki. Najczęściej trafiały się w produktach „przedtreningowych”, odchudzających i na masę (Al-Saad i in. 2026).

Najbardziej ryzykowne są mieszanki. Bezpieczniej brać pojedynczy składnik z certyfikatem partii z zewnętrznego programu i zapisywać, co bierzesz (Mancin i in. 2026).

Polscy sportowcy suplementy biorą, ale rzadko sprawdzają. W ankiecie 659 zawodników 91% brało suplementy, a tylko 18% korzystało z programu Informed Sport i 11% z Listy Kolońskiej. Wiedzę z mediów społecznościowych czerpało 42%, a od specjalisty 18% (Broniecka i in. 2025). Amator bez kontroli antydopingowej też powinien patrzeć na certyfikat, bo to gwarancja, że w kapsułce jest to, co na etykiecie.

Co mówią badania

Z potem w wysiłku tracisz ok. 0,08 mg żelaza na m² skóry na godzinę (Waller i Haymes 1996). W metaanalizie 17 badań leczenie żelazem przy niedoborze bez anemii miało umiarkowany wpływ na VO2max, g = 0,61 (Burden i in. 2015). W metaanalizie 13 badań z samym żelazem doustnym VO2max rósł na granicy istotności (Šmid i in. 2024).

U kobiet z wyczerpanymi zapasami branie co drugi dzień dało wchłanianie 21,8% zamiast 16,3%, czyli 175 mg wobec 131 mg z tej samej liczby dawek (Stoffel i in. 2017). W półrocznym badaniu na 150 kobietach ferrytyna wyszła taka sama, a dolegliwości żołądkowych było 1,56 raza mniej (von Siebenthal i in. 2023b).

Śniadanie z kawą obniżało wchłanianie żelaza o 66% mimo soku pomarańczowego, a 500 mg witaminy C nie dawało więcej niż 80 mg (von Siebenthal i in. 2023a). Czarna herbata hamowała wchłanianie żelaza z roślin o 79–94% (Hurrell i in. 1999). Wariant genu ryzykowny przy suplementacji to homozygota C282Y genu HFE (Zoller i Vogel 2004).

Wśród 149 polskich kadrowiczów 32,9% miało 25(OH)D poniżej 30 ng/ml, a 3,2% poniżej 20 (Krzywański i in. 2020). Suplementacja poprawiała siłę nóg o SMD 0,55 (Zhang i in. 2019). Przy złamaniach zmęczeniowych 25(OH)D było niższe o 5,8 nmol/l (Moraes i in. 2026).

U Paulsena i in. (2014) VO2max wzrósł w obu grupach o 8%, ale białko mitochondrialne COX4 wzrosło o 59% na placebo, a na witaminach spadło o 13%. Witamina C dawała osobom pod dużym obciążeniem RR przeziębienia 0,48 (Hemilä i Chalker 2013). Probiotyki dawały o 24% mniej osób z infekcją i epizody krótsze o 1,2 dnia (Zhao i in. 2022).

Co z tym zrobić

  1. Raz w roku, najlepiej jesienią, zrób morfologię z ferrytyną, wysyceniem transferyny i CRP oraz 25(OH)D. Rano, bez mocnego treningu dzień wcześniej. Wyniki omów z lekarzem.
  2. Ferrytyna w normie: żadnego żelaza. Niska: o dawce i formie decyduje lekarz. Schemat z badań to rano, co drugi dzień, z cytrusem, bez kawy i herbaty godzinę przed i po. Kontrola po 8–12 tygodniach.
  3. Witamina D: od października do kwietnia profilaktyka według polskich wytycznych, bez megadawek. Po niskim wyniku leczenie i kontrola z lekarzem.
  4. Zamiast magnezu, multiwitaminy i omega-3 wydaj pieniądze na jedzenie: tłuste ryby, strączki, orzechy, kasze, mięso.
  5. Nie łącz treningu z dużymi dawkami witamin C i E.
  6. Jeśli kupujesz, to jeden składnik z certyfikatem partii, zapisany w dzienniku treningowym.
  7. Na wynik działają kofeina i azotany. Reszta półki pracuje na zdrowie, nie na waty.

Źródła

  1. Al-Saad N, Aljaal S, Alessa J, Santhosh ME (2026). Systematic review of undeclared prohibited substances and pharmacological adulterants in dietary supplements: prevalence, detection, and risks in sport. Frontiers in Sports and Active Living, 8, 1740663. doi:10.3389/fspor.2026.1740663
  2. Broniecka A, Sarachman A, Zagrodna A, Książek A (2025). Dietary supplement use and knowledge among athletes: prevalence, compliance with AIS classification, and awareness of certification programs. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 22(1), 2496450. doi:10.1080/15502783.2025.2496450
  3. Buchalski A, Jeanfavre M, Altorelli C, Leff G (2026). Collagen Supplementation on Tendon-Related Structural and Performance Outcomes: A Systematic Review. Journal of Functional Morphology and Kinesiology, 11(1), 130. doi:10.3390/jfmk11010130
  4. Burden RJ, Morton K, Richards T, Whyte GP, Pedlar CR (2015). Is iron treatment beneficial in, iron-deficient but non-anaemic (IDNA) endurance athletes? A systematic review and meta-analysis. British Journal of Sports Medicine, 49(21), 1389–1397. doi:10.1136/bjsports-2014-093624
  5. Dhanvijay AD, Patidar V, Singh J, i in. (2025). Efficacy of daily versus alternate day oral iron supplementation for management of anaemia among general population: a systematic review and meta-analysis. BMC Pharmacology and Toxicology, 26(1), 152. doi:10.1186/s40360-025-00984-2
  6. Dominguez LJ, Veronese N, Ragusa FS, i in. (2025). The Importance of Vitamin D and Magnesium in Athletes. Nutrients, 17(10), 1655. doi:10.3390/nu17101655
  7. Garrison SR, Korownyk CS, Kolber MR, i in. (2020). Magnesium for skeletal muscle cramps. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2020(9), CD009402. doi:10.1002/14651858.CD009402.pub3
  8. Gonzalez DE, Dickerson BL, Roberts BM, i in. (2026). International Society of Sports Nutrition position stand: effects of dietary antioxidants on exercise and sports performance. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 23(1), 2629828. doi:10.1080/15502783.2026.2629828
  9. Hemilä H, Chalker E (2013). Vitamin C for preventing and treating the common cold. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2013(1), CD000980. doi:10.1002/14651858.CD000980.pub4
  10. Hurrell RF, Reddy M, Cook JD (1999). Inhibition of non-haem iron absorption in man by polyphenolic-containing beverages. British Journal of Nutrition, 81(4), 289–295. doi:10.1017/S0007114599000537
  11. Jäger R, Heileson JL, Abou Sawan S, i in. (2025). International Society of Sports Nutrition Position Stand: Long-Chain Omega-3 Polyunsaturated Fatty Acids. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 22(1), 2441775. doi:10.1080/15502783.2024.2441775
  12. Krzywański J, Pokrywka A, Młyńczak M, Mikulski T (2020). Is vitamin D status reflected by testosterone concentration in elite athletes? Biology of Sport, 37(3), 229–237. doi:10.5114/biolsport.2020.95633
  13. Luna F, Rossi EV, Moreno ML, Heim T, Arrieta EM (2026). Iron Deficiency in Vegetarian Athletes: A Narrative Review. Current Nutrition Reports, 15(1), 44. doi:10.1007/s13668-026-00765-1
  14. Mancin L, Close GL, Jeukendrup A, i in. (2026). Reducing the Risk of Unintentional Doping From Supplements: A Practical Guide for Athletes and Support Teams. Translational Sports Medicine, 2026(1), 5919439. doi:10.1155/tsm2/5919439
  15. Maughan RJ, Burke LM, Dvorak J, i in. (2018). IOC consensus statement: dietary supplements and the high-performance athlete. British Journal of Sports Medicine, 52(7), 439–455. doi:10.1136/bjsports-2018-099027
  16. McCormick R, Sim M, Dawson B, Peeling P (2020). Refining Treatment Strategies for Iron Deficient Athletes. Sports Medicine, 50(12), 2111–2123. doi:10.1007/s40279-020-01360-2
  17. Moraes BF, Leitão CVFS, Rodrigues VMS, i in. (2026). Vitamin D and the Risk of Stress Fractures in Athletes and Military Personnel: A Systematic Review and Meta-analysis. The American Journal of Sports Medicine, 54(11), 2854–2863. doi:10.1177/03635465261441254
  18. Moretti D, Goede JS, Zeder C, i in. (2015). Oral iron supplements increase hepcidin and decrease iron absorption from daily or twice-daily doses in iron-depleted young women. Blood, 126(17), 1981–1989. doi:10.1182/blood-2015-05-642223
  19. Morton JP, Hearris M, Fell MJ, Owens DJ, Halson S, Trommelen J (2026). UCI Sports Nutrition Project: Nutritional Periodization: Strategies to Enhance Training Adaptation and Recovery. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 36(3), 279–304. doi:10.1123/ijsnem.2025-0073
  20. Owens DJ, Allison R, Close GL (2018). Vitamin D and the Athlete: Current Perspectives and New Challenges. Sports Medicine, 48(S1), 3–16. doi:10.1007/s40279-017-0841-9
  21. Paulsen G, Cumming KT, Holden G, i in. (2014). Vitamin C and E supplementation hampers cellular adaptation to endurance training in humans: a double-blind, randomised, controlled trial. The Journal of Physiology, 592(8), 1887–1901. doi:10.1113/jphysiol.2013.267419
  22. Peeling P, Sim M, Badenhorst CE, i in. (2014). Iron Status and the Acute Post-Exercise Hepcidin Response in Athletes. PLoS ONE, 9(3), e93002. doi:10.1371/journal.pone.0093002
  23. Peeling P, Sim M, McKay AKA (2023). Considerations for the Consumption of Vitamin and Mineral Supplements in Athlete Populations. Sports Medicine, 53(S1), 15–24. doi:10.1007/s40279-023-01875-4
  24. Płudowski P, Kos-Kudła B, Walczak M, i in. (2023). Guidelines for Preventing and Treating Vitamin D Deficiency: A 2023 Update in Poland. Nutrients, 15(3), 695. doi:10.3390/nu15030695
  25. Ristow M, Zarse K, Oberbach A, i in. (2009). Antioxidants prevent health-promoting effects of physical exercise in humans. Proceedings of the National Academy of Sciences, 106(21), 8665–8670. doi:10.1073/pnas.0903485106
  26. Rowland A, Edwards S, Prieto-Bellver G, i in. (2026). A comprehensive review of the physiology and evidence base to guide the use of ergogenic and medical supplements for enhanced cycling performance. Journal of the International Society of Sports Nutrition, 23(1), 2630487. doi:10.1080/15502783.2026.2630487
  27. Sim M, Garvican-Lewis LA, Cox GR, i in. (2019). Iron considerations for the athlete: a narrative review. European Journal of Applied Physiology, 119(7), 1463–1478. doi:10.1007/s00421-019-04157-y
  28. Solberg A, Reikvam H (2023). Iron Status and Physical Performance in Athletes. Life, 13(10), 2007. doi:10.3390/life13102007
  29. Stoffel NU, Cercamondi CI, Brittenham G, i in. (2017). Iron absorption from oral iron supplements given on consecutive versus alternate days and as single morning doses versus twice-daily split dosing in iron-depleted women: two open-label, randomised controlled trials. The Lancet Haematology, 4(11), e524–e533. doi:10.1016/S2352-3026(17)30182-5
  30. Šmid AN, Golja P, Hadžić V, Abazović E, Drole K, Paravlic AH (2024). Effects of Oral Iron Supplementation on Blood Iron Status in Athletes: A Systematic Review, Meta-Analysis and Meta-Regression of Randomized Controlled Trials. Sports Medicine, 54(5), 1231–1247. doi:10.1007/s40279-024-01992-8
  31. Telford RD, Sly GJ, Hahn AG, Cunningham RB, Bryant C, Smith JA (2003). Footstrike is the major cause of hemolysis during running. Journal of Applied Physiology, 94(1), 38–42. doi:10.1152/japplphysiol.00631.2001
  32. von Siebenthal HK, Moretti D, Zimmermann MB, Stoffel NU (2023a). Effect of dietary factors and time of day on iron absorption from oral iron supplements in iron deficient women. American Journal of Hematology, 98(9), 1356–1363. doi:10.1002/ajh.26987
  33. von Siebenthal HK, Gessler S, Vallelian F, i in. (2023b). Alternate day versus consecutive day oral iron supplementation in iron-depleted women: a randomized double-blind placebo-controlled study. eClinicalMedicine, 65, 102286. doi:10.1016/j.eclinm.2023.102286
  34. Waller MF, Haymes EM (1996). The effects of heat and exercise on sweat iron loss. Medicine & Science in Sports & Exercise, 28(2), 197–203. doi:10.1097/00005768-199602000-00007
  35. Weight LM, Myburgh KH, Noakes TD (1988). Vitamin and mineral supplementation: effect on the running performance of trained athletes. The American Journal of Clinical Nutrition, 47(2), 192–195. doi:10.1093/ajcn/47.2.192
  36. Whitfield J, Egan B, Del Coso J, Derave W, Saunders B, Burke LM (2026). UCI Sports Nutrition Project: Considerations and Applications for the Use of Sports Foods and Supplements to Improve Performance in Cycling. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 36(3), 187–214. doi:10.1123/ijsnem.2025-0111
  37. Wilson PB, Pyne DB, Rotunno A (2026). UCI Sports Nutrition Project: The Role of Nutrition in the Prevention and Management of Illnesses and Injuries in Elite Cycling. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 36(3), 352–368. doi:10.1123/ijsnem.2025-0144
  38. Zhang L, Quan M, Cao ZB (2019). Effect of vitamin D supplementation on upper and lower limb muscle strength and muscle power in athletes: A meta-analysis. PLOS ONE, 14(4), e0215826. doi:10.1371/journal.pone.0215826
  39. Zhao Y, Dong BR, Hao Q (2022). Probiotics for preventing acute upper respiratory tract infections. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2022(8), CD006895. doi:10.1002/14651858.CD006895.pub4
  40. Zoller H, Vogel W (2004). Iron supplementation in athletes—first do no harm. Nutrition, 20(7–8), 615–619. doi:10.1016/j.nut.2004.04.006
  41. Australian Institute of Sport (dostęp 13.10.2026). AIS Sports Supplement Framework: Group A, Group B, Group C – strony klasyfikacji oraz karty „Iron” i „Vitamin D” (Practitioner Fact Sheet, PDF ze strony Group A). Stanowisko instytucji, nie badanie z recenzją. https://www.ausport.gov.au/ais/nutrition/supplements/group_a , https://www.ausport.gov.au/ais/nutrition/supplements/group_b , https://www.ausport.gov.au/ais/nutrition/supplements/group_c

Piszemy na podstawie badań z recenzją i udokumentowanej praktyki. Zasady redakcyjne

Czytaj dalej