Przejdź do treści

Sen kolarza: ile spać, krótka noc, drzemka i melatonina

Ile snu potrzebuje trenujący amator, co zrobić z interwałami po krótkiej nocy, kiedy pomaga drzemka i czego nie da melatonina. Ze źródłami.

Większość trenujących potrzebuje ponad 7 h snu, a sportowcy śpią zwykle o półtorej godziny krócej, niż sami uważają za potrzebne. Jedna krótka noc zabiera kilka procent mocy, najwięcej w mocnym treningu późnym popołudniem. Drzemka częściowo to nadrabia, a melatonina nie jest sposobem na waty.

W skrócie

  • Spanie na co dzień poniżej 7 h to już niedobór. Sportowcy w badaniu potrzebowali średnio 8,3 h, a spali 6,7 h.
  • Po trzech nocach po ok. 4,8 h kolarze jechali godzinną czasówkę o 1,6 minuty wolniej. Po trzech nocach po ponad 8 h – o 1,9 minuty szybciej.
  • Po nocy krótszej niż 6 h nie ciśnij wieczorem: zrób krótszy trening wcześniej albo pojedź spokojnie w strefie 2. Każda godzina na nogach pogłębia spadek.
  • Złą noc przed ważnym startem miało dwóch na trzech sportowców. Ważniejszy jest sen w tygodniu przed startem.
  • Drzemka 30–60 minut wczesnym popołudniem poprawiała wynik i zmniejszała zmęczenie. Badań na kolarzach brak.
  • Mocną jazdę kończ co najmniej 4 h przed snem, a kawę odstaw dużo wcześniej.
  • Melatonina skraca zasypianie o kilka minut, a jej wpływ na wynik jest niepewny. Decyzję o niej podejmij z lekarzem.

Ile snu potrzebuje trenujący amator

Eksperci w konsensusie o śnie sportowców uznają spanie na co dzień poniżej 7 h za niedobór. Odradzają jednak sztywne „7–9 h dla każdego”. Liczy się to, ile snu potrzebujesz ty, żeby czuć się wypoczętym (Walsh i in. 2021).

Ta potrzeba bywa większa, niż myślimy. 175 wyczynowych sportowców z 12 dyscyplin podało, ile snu potrzebują, a potem przez ok. 12 nocy nosiło czujnik ruchu na nadgarstku. Potrzebowali średnio 8,3 h, a spali 6,7 h. Tylko 3% z nich spało tyle, ile potrzebowało (Sargent i in. 2021).

Dla kolarzy jest badanie, które łączy godziny snu wprost z czasówką. Dziewięciu kolarzy i triathlonistów przez trzy noce spało krócej, normalnie albo dłużej. Codziennie jechali tę samą próbę na czas, trwającą około godziny.

Po trzech nocach po ok. 4,8 h jechali wolniej: 60,4 zamiast 58,8 minuty. Kiedy przez trzy noce spali ponad 8 h, następnego dnia byli szybsi: 56,8 zamiast 58,7 minuty (Roberts i in. 2019). Stąd często cytowany próg: sportowcy wytrzymałościowi powinni spać ponad 8 h.

Grupa była mała, ale wynik pasuje do przeglądu 25 badań ze sportowcami. Dłuższy sen w nocy i drzemki w dzień to dwa sposoby, które najczęściej poprawiały i sen, i wynik (Cunha i in. 2023).

Ile naprawdę śpisz

Zegarek mówi to tylko w przybliżeniu. W metaanalizie porównującej zegarki i opaski z badaniem snu w laboratorium urządzenia zawyżały czas snu i zaniżały czas czuwania w nocy. Różnice między modelami były duże (Agostinho i in. 2026).

Traktuj więc liczbę z zegarka jako trend z tygodnia, nie wyrok na dziś. Czy krótka noc zmierzona zegarkiem przekłada się na gorszą jazdę amatora, nikt nie sprawdził. Znamy to tylko z badań w laboratorium. Jak czytać poranne pomiary z zegarka, opisujemy w tekście o HRV.

Co krótka noc robi z mocą

Noc krótsza niż 6 h obniża wynik średnio o kilka procent. Najbardziej szkodzą nieprzespana noc i zbyt wczesna pobudka, mniej późne zaśnięcie. Spadek rośnie z każdą godziną na nogach przed treningiem (Craven i in. 2022).

Druga metaanaliza, tylko ze sportowcami, pokazała ten sam wzór. Po krótkiej nocy najmocniej cierpiały powtarzane mocne odcinki. Próby po południu wypadały wyraźnie gorzej niż rano (Gong i in. 2024).

Rano też nie jest dobrze, jeśli noc była bardzo krótka. Siedmiu kolarzy amatorów zrobiło wieczorem godzinę interwałów i siłownię, a potem badacze pozwolili im spać 2,4 albo 7,1 h. Rano po krótkiej nocy 3-kilometrową czasówkę jechali o 4% wolniej niż poprzedniego wieczoru. Po pełnej nocy różnica wynosiła 0,5% (Chase i in. 2017).

Co dokładnie zawodzi? Nie mięśnie. Po nieprzespanej nocy dwunastu mężczyzn wytrzymało na rowerze do odcięcia o ok. 8% krócej, ale ich mięśnie i nerwy działały tak samo jak po przespanej. Wyższe było za to odczucie wysiłku w 40-minutowej jeździe przed próbą (Temesi i in. 2013).

W biegu wyszło podobnie. Po 30 h bez snu jedenastu mężczyzn w 30 minut przebiegło krótszy dystans, choć wysiłek oceniali tak samo jak po przespanej nocy (Oliver i in. 2009). Po złej nocy to samo odczucie daje mniej watów, a próba kończy się wcześniej.

Krótka noc przed treningiem: jechać czy nie

Badania, które podałoby próg typu „poniżej 5 h odpuść”, nie ma. Z tego, co wiemy, wynika jednak prosta reguła: im krótsza noc i im później trening, tym mniej sensu mają interwały. To nasza ocena na podstawie badań opisanych wyżej, a nie wynik jednego eksperymentu.

  • Jedna noc 6–7 h: trenuj według planu.
  • Poniżej 6 h, trening rano: możesz jechać plan, ale skróć mocne odcinki i odpuść, jeśli moc nie wchodzi.
  • Poniżej 6 h, trening po pracy: zamień interwały na spokojną jazdę w strefie 2 albo przełóż je na następny dzień.
  • Druga i trzecia krótka noc z rzędu: lżejsze dni. Spadek się sumuje.

Krótki sen na co dzień zwiększa też podatność na infekcje dróg oddechowych (Walsh i in. 2021). Jeśli źle śpisz od tygodni, a forma stoi, sprawdź, czy to nie przeciążenie. Opisujemy to w tekście o przetrenowaniu.

Noc przed startem

Zła noc przed ważnym startem to norma. Gorzej spało przed zawodami przynajmniej raz 64% australijskich i 66% niemieckich sportowców. Najczęściej nie mogli zasnąć, bo myśleli o starcie i się denerwowali (Juliff i in. 2015; Erlacher i in. 2011).

Kolarze przed wyścigiem też spali krócej: 6,5 h w noc przed startem wobec 7,4 h w zwykłym tygodniu treningu (Lastella i in. 2015). Większość niemieckich sportowców uważała, że zła noc nie zmieniła ich wyniku.

Lepiej zadbać o cały tydzień przed startem. Dwunastu mężczyzn przez sześć nocy spędzało w łóżku 9,8 h zamiast 8,2 h. Potem dłużej utrzymywali napięcie mięśni ud do odcięcia, a po nieprzespanej nocy ich wynik spadał mniej (Arnal i in. 2016). To test na mięśniach ud, nie jazda na rowerze, więc ostrożnie.

Drzemka: kiedy pomaga

Drzemka ma sens także po przespanej nocy. W metaanalizie 22 badań drzemka między 12:30 a 16:50 poprawiała wyniki fizyczne i umysłowe oraz zmniejszała zmęczenie. Najlepiej działała drzemka 30–60 minut, gdy od przebudzenia do próby minęła ponad godzina (Mesas i in. 2023).

Po krótkiej nocy drzemka też pomagała. Zwróć jednak uwagę, kogo badano: 291 mężczyzn w wieku 18–35 lat. W innej metaanalizie drzemka poprawiała wynik w biegu wahadłowym, ale nie siłę mięśni (Boukhris i in. 2024). Badań drzemki przed długą jazdą na rowerze ani badań z kobietami nie znaleźliśmy.

Przegląd 37 badań drzemek u sportowców podaje praktyczne ramy. Drzemka od 20 do 90 minut, między 13:00 a 16:00, i co najmniej 30 minut na rozbudzenie przed treningiem. Drzemka nie psuła przy tym snu w nocy (Lastella i in. 2021).

Dla amatora z pracą to zwykle sobota. Drzemka po obiedzie przed popołudniową jazdą ma sens, jeśli wstaniesz z niej co najmniej pół godziny przed treningiem, a lepiej godzinę.

Wieczorny trening, kawa i kolacja

Mocna jazda wieczorem

Sam wieczorny trening snu nie psuje. W metaanalizie 23 badań ruch wieczorem nie pogarszał snu, a nawet nieco zwiększał udział snu głębokiego. Wyjątkiem może być mocny wysiłek zakończony godzinę lub mniej przed snem (Stutz i in. 2019).

Dane z opasek 14 689 osób wyznaczyły granicę wyraźniej. Im później i mocniej ćwiczyli, tym później zasypiali i krócej spali. Trening zakończony co najmniej 4 h przed zaśnięciem nie miał związku ze snem, bez względu na to, jak był ciężki (Leota i in. 2025).

Interwały skończone o 19:00 przy zasypianiu o 23:00 to więc granica. Jeśli trenujesz później, wybierz spokojną jazdę.

Kofeina

Kofeina skracała sen średnio o 45 minut. Żeby go nie stracić, kawę trzeba było wypić co najmniej 8,8 h przed snem (Gardiner i in. 2023). Przy wieczornym wyścigu każda dawka przed startem wypada w tym oknie. Dawki i porę omawiamy w tekście o kofeinie.

Kolacja z węglowodanami

Węglowodany wieczorem raczej pomagają zasnąć. Dwunastu mężczyzn po ryżu o wysokim indeksie glikemicznym zjedzonym 4 h przed snem zasypiało w 9 minut, a po ryżu o niskim indeksie w 17,5 minuty. Ten sam posiłek godzinę przed snem działał słabiej (Afaghi i in. 2007).

W drugim badaniu dziesięciu mężczyzn po wieczornych sprintach zjadło posiłek o wysokim albo niskim indeksie. Po pierwszym spali dłużej i lepiej, ale rano 5-kilometrowa czasówka na rowerze wyszła tak samo (Vlahoyiannis i in. 2018). Obie grupy były małe.

Badań, jak późna kolacja zmienia nocny pomiar zmienności rytmu serca u trenujących, nie znaleźliśmy.

Melatonina: trochę na sen, niepewnie na wynik

Melatonina to hormon, który ustawia rytm dobowy. Jako tabletka skraca zasypianie, ale niewiele. W metaanalizie 19 badań osoby z zaburzeniami snu zasypiały po niej o ok. 7 minut szybciej i spały o ok. 8 minut dłużej (Ferracioli-Oda i in. 2013).

Na wynik sportowy dowody są mieszane. Przegląd 10 badań nie znalazł poprawy siły, szybkości ani wyniku w krótkich próbach, a w części testów siła nawet spadła. Lepszą wytrzymałość zauważono tylko u osób, które nie trenowały (Faria i in. 2024).

Nowsza metaanaliza 19 małych badań, łącznie 266 osób, pokazała lepszą wytrzymałość i mniejsze uszkodzenia mięśni, najwyraźniej gdy melatoninę brano wieczorem, ponad 6 h przed wysiłkiem (Guo i in. 2026). Grupy były małe, a oba przeglądy się nie zgadzają, więc to obietnica, nie pewnik.

Do tego suplement bywa loterią. W kanadyjskich produktach zawartość melatoniny wahała się od 83% mniej do 478% więcej, niż podawała etykieta. W co czwartym była też serotonina (Erland i Saxena 2017).

Melatonina nie zastąpi snu i nie leczy bezsenności. Jeśli źle śpisz od tygodni, głośno chrapiesz albo budzisz się zmęczony mimo 8 h w łóżku, idź do lekarza, zanim sięgniesz po tabletki. Z lekarzem uzgodnij też melatoninę, jeśli bierzesz jakiekolwiek leki.

Co mówią badania

O skutkach krótkiej nocy mówią trzy metaanalizy. Spadek był wyraźny po nieprzespanej nocy i wczesnej pobudce, a rano mniejszy (Craven i in. 2022). U sportowców najbardziej cierpiały powtarzane mocne odcinki (Gong i in. 2024). Brak snu obniżał wytrzymałość i podnosił odczucie wysiłku (Kong i in. 2025).

Badania na kolarzach są małe: dziewięciu zawodników w czasówce po trzech nocach (Roberts i in. 2019), siedmiu w porannej czasówce (Chase i in. 2017), dwunastu w jeździe do odcięcia (Temesi i in. 2013). Kierunek jest jednak spójny.

O drzemkach najwięcej wiemy z gier zespołowych. U 179 zawodników drzemka po przespanej nocy wyraźnie poprawiała wytrzymałość, najbardziej ta dłuższa niż pół godziny (Zheng i in. 2026). Wpływ melatoniny na sen mierzy się w minutach, a w badaniach nad wynikiem dawki i pory były różne. Dlatego nie przekładamy ich na zalecenia.

Co z tym zrobić

  1. Śpij ponad 7 h, a w okresie mocnego treningu celuj w ok. 8 h. Miarą jest to, czy czujesz się wypoczęty, a nie liczba z zegarka.
  2. Po nocy krótszej niż 6 h nie ciśnij wieczorem: zrób krótszy trening wcześniej albo pojedź spokojnie w strefie 2. Interwały wieczorem po złej nocy to najgorsza opcja.
  3. Kilka krótkich nocy z rzędu to lżejsze dni. Gdy źle śpisz od tygodni, a forma spada, zajrzyj do tekstu o przetrenowaniu.
  4. Przed startem dosypiaj przez cały tydzień. Złą noc tuż przed wyścigiem przyjmij spokojnie – zdarza się większości.
  5. Drzemka: 30–60 minut, między 13:00 a 16:00, wstań co najmniej pół godziny przed jazdą.
  6. Mocne jednostki kończ co najmniej 4 h przed snem. Kawę odstaw po południu, szczegóły w tekście o kofeinie.
  7. Kolację z węglowodanami zjedz kilka godzin przed snem, nie tuż przed nim.
  8. Melatoniny nie bierz zamiast snu ani bez rozmowy z lekarzem.

Źródła

  1. Afaghi A, O'Connor H, Chow CM (2007). High-glycemic-index carbohydrate meals shorten sleep onset. The American Journal of Clinical Nutrition, 85(2), 426–430. doi:10.1093/ajcn/85.2.426
  2. Agostinho M, Borges M, Pereira T, i in. (2026). Are Wearable Sleep-Tracking Devices Reliable Alternatives to Polysomnography? A Systematic Review and Meta-Analysis. Behavioral Sleep Medicine, 1–13. doi:10.1080/15402002.2026.2673893
  3. Arnal PJ, Lapole T, Erblang M, i in. (2016). Sleep Extension before Sleep Loss: Effects on Performance and Neuromuscular Function. Medicine & Science in Sports & Exercise, 48(8), 1595–1603. doi:10.1249/mss.0000000000000925
  4. Boukhris O, Trabelsi K, Suppiah H, i in. (2024). The Impact of Daytime Napping Following Normal Night-Time Sleep on Physical Performance: A Systematic Review, Meta-analysis and Meta-regression. Sports Medicine, 54(2), 323–345. doi:10.1007/s40279-023-01920-2
  5. Chase JD, Roberson PA, Saunders MJ, i in. (2017). One night of sleep restriction following heavy exercise impairs 3-km cycling time-trial performance in the morning. Applied Physiology, Nutrition, and Metabolism, 42(9), 909–915. doi:10.1139/apnm-2016-0698
  6. Craven J, McCartney D, Desbrow B, i in. (2022). Effects of Acute Sleep Loss on Physical Performance: A Systematic and Meta-Analytical Review. Sports Medicine, 52(11), 2669–2690. doi:10.1007/s40279-022-01706-y
  7. Cunha LA, Costa JA, Marques EA, i in. (2023). The Impact of Sleep Interventions on Athletic Performance: A Systematic Review. Sports Medicine – Open, 9(1), 58. doi:10.1186/s40798-023-00599-z
  8. Erlacher D, Ehrlenspiel F, Adegbesan OA, Galal El-Din H (2011). Sleep habits in German athletes before important competitions or games. Journal of Sports Sciences, 29(8), 859–866. doi:10.1080/02640414.2011.565782
  9. Erland LA, Saxena PK (2017). Melatonin Natural Health Products and Supplements: Presence of Serotonin and Significant Variability of Melatonin Content. Journal of Clinical Sleep Medicine, 13(2), 275–281. doi:10.5664/jcsm.6462
  10. Faria VS, Messias LHD, Pejon TMM, Beck WR (2024). Influence of Acute Melatonin Administration on Human Physical Performance: A Systematic Review. Sports Health, 16(1), 70–78. doi:10.1177/19417381231155142
  11. Ferracioli-Oda E, Qawasmi A, Bloch MH (2013). Meta-Analysis: Melatonin for the Treatment of Primary Sleep Disorders. PLoS ONE, 8(5), e63773. doi:10.1371/journal.pone.0063773
  12. Gardiner C, Weakley J, Burke LM, i in. (2023). The effect of caffeine on subsequent sleep: A systematic review and meta-analysis. Sleep Medicine Reviews, 69, 101764. doi:10.1016/j.smrv.2023.101764
  13. Gong M, Sun M, Sun Y, i in. (2024). Effects of Acute Sleep Deprivation on Sporting Performance in Athletes: A Comprehensive Systematic Review and Meta-Analysis. Nature and Science of Sleep, 16, 935–948. doi:10.2147/nss.s467531
  14. Guo J, Zhou L, Gu J, i in. (2026). Timing-dependent effects of melatonin supplementation on exercise performance and exercise-induced muscle damage: a systematic review and meta-analysis. Frontiers in Nutrition, 13, 1742464. doi:10.3389/fnut.2026.1742464
  15. Juliff LE, Halson SL, Peiffer JJ (2015). Understanding sleep disturbance in athletes prior to important competitions. Journal of Science and Medicine in Sport, 18(1), 13–18. doi:10.1016/j.jsams.2014.02.007
  16. Kong Y, Yu B, Guan G, i in. (2025). Effects of sleep deprivation on sports performance and perceived exertion in athletes and non-athletes: a systematic review and meta-analysis. Frontiers in Physiology, 16, 1544286. doi:10.3389/fphys.2025.1544286
  17. Lastella M, Halson SL, Vitale JA, i in. (2021). To Nap or Not to Nap? A Systematic Review Evaluating Napping Behavior in Athletes and the Impact on Various Measures of Athletic Performance. Nature and Science of Sleep, 13, 841–862. doi:10.2147/nss.s315556
  18. Lastella M, Roach GD, Halson SL, i in. (2015). Sleep/wake behaviour of endurance cyclists before and during competition. Journal of Sports Sciences, 33(3), 293–299. doi:10.1080/02640414.2014.942690
  19. Leota J, Presby DM, Le F, i in. (2025). Dose-response relationship between evening exercise and sleep. Nature Communications, 16(1), 3297. doi:10.1038/s41467-025-58271-x
  20. Mesas AE, Núñez de Arenas-Arroyo S, Martinez-Vizcaino V, i in. (2023). Is daytime napping an effective strategy to improve sport-related cognitive and physical performance and reduce fatigue? A systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials. British Journal of Sports Medicine, 57(7), 417–426. doi:10.1136/bjsports-2022-106355
  21. Oliver SJ, Costa RJS, Laing SJ, i in. (2009). One night of sleep deprivation decreases treadmill endurance performance. European Journal of Applied Physiology, 107(2), 155–161. doi:10.1007/s00421-009-1103-9
  22. Roberts SSH, Teo WP, Aisbett B, Warmington SA (2019). Extended Sleep Maintains Endurance Performance Better than Normal or Restricted Sleep. Medicine & Science in Sports & Exercise, 51(12), 2516–2523. doi:10.1249/mss.0000000000002071
  23. Sargent C, Lastella M, Halson SL, Roach GD (2021). How Much Sleep Does an Elite Athlete Need? International Journal of Sports Physiology and Performance, 16(12), 1746–1757. doi:10.1123/ijspp.2020-0896
  24. Stutz J, Eiholzer R, Spengler CM (2019). Effects of Evening Exercise on Sleep in Healthy Participants: A Systematic Review and Meta-Analysis. Sports Medicine, 49(2), 269–287. doi:10.1007/s40279-018-1015-0
  25. Temesi J, Arnal PJ, Davranche K, i in. (2013). Does Central Fatigue Explain Reduced Cycling after Complete Sleep Deprivation? Medicine & Science in Sports & Exercise, 45(12), 2243–2253. doi:10.1249/mss.0b013e31829ce379
  26. Vlahoyiannis A, Aphamis G, Andreou E, i in. (2018). Effects of High vs. Low Glycemic Index of Post-Exercise Meals on Sleep and Exercise Performance: A Randomized, Double-Blind, Counterbalanced Polysomnographic Study. Nutrients, 10(11), 1795. doi:10.3390/nu10111795
  27. Walsh NP, Halson SL, Sargent C, i in. (2021). Sleep and the athlete: narrative review and 2021 expert consensus recommendations. British Journal of Sports Medicine, 55(7), 356–368. doi:10.1136/bjsports-2020-102025
  28. Zheng J, Ye Y, Li X, Peng J (2026). The effect of daytime napping on the athletic performance of team ball sports athletes: systematic review and meta-analysis. Frontiers in Physiology, 17, 1878224. doi:10.3389/fphys.2026.1878224

Piszemy na podstawie badań z recenzją i udokumentowanej praktyki. Zasady redakcyjne

Czytaj dalej