Przejdź do treści

Badania krwi kolarza: co zbadać, jak się przygotować, jak czytać

Pakiet raz w roku, dwa dni bez ciężkiej jazdy przed pobraniem, anemia sportowa, progi ferrytyny, hormony a niedobór energii, BIA i W/kg – według badań.

Amatorowi, który jeździ 6–10 h w tygodniu, wystarczy raz w roku krótki pakiet: morfologia, ferrytyna z wysyceniem transferyny, CRP i witamina D. TSH i testosteron tylko przy objawach. Ważniejsze od długości listy jest to, jak się przygotujesz, bo mocna jazda dzień wcześniej zawyża kilka wyników, a trening sam w sobie rozcieńcza krew.

W skrócie

  • Przeglądu o „pakiecie dla amatora” nie ma, więc składamy go z prac tematycznych. Amatorowi wystarczą rzadkie badania, w odstępie wielu miesięcy, a nie pobrania co tydzień (Pedlar i in. 2019).
  • Badaj się rano, na czczo, po 10 min siedzenia i po 1–2 dniach bez mocnego treningu. CK i CRP rosną po wysiłku jeszcze przez dobę lub dłużej (Haller i in. 2023), a ferrytyna reaguje na długą jazdę jak na stan zapalny (Fallon 2001).
  • „Anemia sportowa” to zwykle rozcieńczenie krwi: trening zwiększa objętość osocza szybciej niż ilość hemoglobiny (Damian i in. 2021). U 407 olimpijczyków nikt nie miał jednocześnie niskiej hemoglobiny i niskiej ferrytyny (Abulafia i in. 2025).
  • Ferrytyna: 35 µg/l to wyczerpane zapasy, 20 – za mało żelaza dla szpiku, 12 – anemia (Šmid i in. 2024). Szczegóły w tekście o witaminach.
  • Żaden wynik z krwi nie rozpoznaje przetrenowania (Meeusen i in. 2013). Niski testosteron u trenującego mężczyzny częściej wynika z jedzenia za mało niż z samego treningu (Hackney 2020; Keay i in. 2018).

Jaki pakiet ma sens i jak często

Badania krwi w sporcie pomagają wyłapać niedobór żelaza, witamin albo energii oraz ocenić stan zapalny i krwinki. Normy z laboratorium mają u sportowców ograniczoną wartość, a pobrań powinno być jak najmniej i każde z jasnym celem (Pedlar i in. 2019).

Co badać? Żelazo, bo niedobór ma 5–11% zawodników i 15–35% zawodniczek (Sim i in. 2019). Szwajcarski konsensus opiera jego kontrolę na hemoglobinie, hematokrycie, MCV, MCH i ferrytynie (Damian i in. 2021). Do tego CRP, bo bez niego nie odczytasz ferrytyny.

Warto też zbadać witaminę D, bo przegląd UCI wymienia dbanie o nią wśród sposobów zapobiegania infekcjom dróg oddechowych (Wilson i in. 2026). Przy 6–10 h w tygodniu wystarczy raz w roku, jesienią. Dwa razy, jeśli trenujesz dużo, ograniczasz jedzenie albo wyniki były graniczne.

Wskaźniki obciążenia, takie jak CK, mocznik czy CRP, służą sztabom zawodowych drużyn i nawet tam niewiele mówią (Haller i in. 2023).

Jak się przygotować

Mylące wyniki często biorą się z tego, co było przed pobraniem: pozycji, pory dnia, posiłku, nawodnienia i ostatniego treningu (Pedlar i in. 2019).

  • 1–2 dni bez mocnej jazdy. Kinaza kreatynowa (CK) osiąga szczyt od jednego do kilku dni po wysiłku, a CRP ok. 24 h po nim (Haller i in. 2023). Ferrytyna po długim wysiłku rośnie, a wysycenie transferyny spada, więc niedobór może się schować (Fallon 2001; Cichoń-Woźniak i in. 2025).
  • Rano, zawsze o tej samej porze. Kortyzol, testosteron i CK zmieniają się w ciągu doby. Testosteron mierzy się rano, na czczo, i przed wnioskiem powtarza badanie (Bhasin i in. 2018).
  • Zwykłe nawodnienie. Hemoglobina i hematokryt to stężenia. Odwodnienie je zawyża, a nadmiar płynów zaniża (Krumm i Faiss 2021).
  • 10 minut na siedząco. Po zmianie pozycji na siedzącą hemoglobina spada o 2,4% w pierwszych 10 minutach, a potem się nie zmienia (Ahlgrim i in. 2010). Nie przychodź prosto z roweru.
  • Nie w trakcie infekcji ani w ciągu dwóch tygodni po niej. W stanie zapalnym ferrytyna rośnie i zasłania niedobór (Šmid i in. 2024).

Pojedynczy wynik mówi mało (Pedlar i in. 2019). Pobieraj krew zawsze w tych samych warunkach. Po kilku latach masz własny zakres, a trend znaczy więcej niż jedna liczba na tle normy.

Morfologia kolarza: dlaczego hemoglobina wygląda nisko

„Anemia sportowa” u kolarzy to zwykle fałszywa anemia. Trening w ciągu kilku dni zwiększa objętość osocza, a ilość hemoglobiny rośnie wolniej. Stężenie spada, choć krwinek jest tyle, ile trzeba (Damian i in. 2021).

Na objętość osocza wpływają pozycja ciała, mocny wysiłek, trening, upał i wysokość. Pozycja działa przez minuty, wysiłek przez godziny, a reszta dłużej (Krumm i Faiss 2021).

Prawdziwy niedobór jest rzadszy, niż sugerują wyniki. U 407 sportowców z izraelskiej kadry olimpijskiej obniżoną hemoglobinę miało 10,8%, a niską ferrytynę 3,4%. Nikt nie miał obu naraz (Abulafia i in. 2025).

Hemoglobiny nie czyta się więc w oderwaniu od reszty. Lekko poniżej normy przy prawidłowych MCV, MCH i ferrytynie to najczęściej rozcieńczenie. Niska hemoglobina z małymi, bladymi krwinkami i niską ferrytyną to prawdziwy niedobór. Lekarz musi znaleźć jego przyczynę, na przykład dietę, krwawienie albo kłopoty z wchłanianiem, a nie tylko go uzupełnić.

Ferrytyna i witamina D – krótko

Progi z metaanalizy u sportowców to 35 µg/l dla wyczerpanych zapasów, 20 dla zbyt małej podaży żelaza do szpiku i 12 dla anemii. Ferrytyna po żelazie w tabletkach rosła wyraźnie tylko u tych, którzy zaczynali z 12 µg/l lub niżej (Šmid i in. 2024).

Niska ferrytyna przy prawidłowej morfologii to niedobór bez anemii. Zapasy są puste, a krwinki jeszcze w porządku. To nie jest stan bez znaczenia, ale wymaga lekarza, a nie tabletek z marketu.

Pamiętaj o pułapkach: ferrytyna rośnie w stanie zapalnym, a hemoglobina bywa niska przez osocze (Šmid i in. 2024). Dlatego w pakiecie jest CRP, a przed pobraniem spokojne dni. O stratach żelaza, braniu suplementu i obozie w górach piszemy w tekście o witaminach i minerałach.

Witamina D: polskie wytyczne uznają poziom 25(OH)D poniżej 20 ng/ml za niedobór, 20–30 za stan suboptymalny, a 30–50 ng/ml za optymalny (Płudowski i in. 2023). Osobnego „celu sportowego” z twardymi dowodami nie ma. U sportowców nie wykazano związku witaminy D z kośćmi, a badanie bez objawów może skończyć się niepotrzebną suplementacją (Owens i in. 2018).

B12, TSH, testosteron, kortyzol

B12 i folian. Wśród olimpijczyków niską B12 miało 1,2%, a niski folian 6,1% (Abulafia i in. 2025). Prawidłowy poziom B12 może pomagać w gospodarce żelazem (Solberg i Reikvam 2023). Badanie ma sens na diecie bez mięsa i nabiału albo przy anemii z dużymi krwinkami.

TSH i T3. TSH wyłapuje choroby tarczycy, a nie słabą formę. Trening i deficyt widać raczej w T3. U wytrenowanych kolarzy po 4 tygodniach mocnych interwałów T3 spadło, choć FTP wzrosło, a deklarowane jedzenie się nie zmieniło (Stenqvist i in. 2020).

Krótki, ostry deficyt też obniża T3 (Jeppesen i in. 2025). Niskie T3 przy prawidłowym TSH u chudnącego kolarza to sygnał, że je za mało. Omów go z lekarzem.

Testosteron. U intensywnie trenujących mężczyzn bywa obniżony, ale zwykle w granicach normy i rzadko spełnia kryteria hipogonadyzmu (Hackney 2020). Stany ostre, z niedojadania albo za dużego obciążenia, mijają, gdy usuniesz ich przyczynę. Przewlekła postać rozwija się latami.

W kolarstwie niższy testosteron mieli ci, którzy przewlekle jedli za mało w stosunku do treningu (Keay i in. 2018). Przegląd o kolarzach łączy niedobór energii z wyższym kortyzolem oraz niższym testosteronem i IGF-1 (Schofield i in. 2021). U kolarzy Stenqvista blok interwałów testosteron podniósł. Obniża go deficyt, a nie samo obciążenie.

Kortyzol. U przeciążonych sportowców podstawowe poziomy hormonów były przeważnie w normie, a kortyzol dawał wyniki sprzeczne (Cadegiani i Kater 2017). Według konsensusu ECSS i ACSM (Europejskiego Kolegium Nauk o Sporcie i Amerykańskiego Kolegium Medycyny Sportu) żaden wskaźnik hormonalny ani biochemiczny nie rozpoznaje przetrenowania (Meeusen i in. 2013).

Poranny kortyzol amatora nic nie rozstrzyga. Co odróżnia przeciążenie od zastoju formy, piszemy w tekście o przetrenowaniu.

WskaźnikPo co u kolarzaCo zaburza wynikKiedy lekarz
Hemoglobina, hematokryt, MCV, MCHAnemia prawdziwa czy rozcieńczenieObjętość osocza: trening, odwodnienie, pozycja, upał, wysokośćHb poniżej normy z niskim MCV/MCH lub objawami
FerrytynaZapasy żelaza; niedobór bez anemiiStan zapalny, infekcja, ciężki wysiłek 1–2 dni wcześniejPoniżej 35 µg/l; zawsze z CRP i wysyceniem transferyny
Wysycenie transferynyŻelazo dostępne dla szpikuDługi wysiłek, pora dnia, posiłekNiskie razem z niską ferrytyną
CRPKlucz do ferrytyny; infekcjaSzczyt ok. 24 h po wysiłku; każda infekcjaPodwyższone bez wysiłku i infekcji
CKNie na rutynęSzczyt 1 do kilku dni po wysiłku; u sportowców do 1083 U/lBardzo wysokie z ciemnym moczem – pilnie
25(OH)DZima, trenażer, infekcjePora roku, suplementacjaPoniżej 20 ng/ml
TSH, T3TSH: tarczyca; T3: niedobór energiiT3 spada w deficycie i w bloku interwałówNieprawidłowe TSH; niskie T3 przy chudnięciu i spadku mocy
TestosteronSpadek libido, zmęczenie, utrata mocyPora dnia, posiłek, sen, infekcjaNiski w dwóch porannych pomiarach na czczo, z objawami
Progi orientacyjne z prac cytowanych w tekście; laboratoria mają własne zakresy, o interpretacji decyduje lekarz.

RED-S u mężczyzn-amatorów: sygnały w danych i we krwi

RED-S, czyli względny niedobór energii w sporcie, dotyczy kobiet i mężczyzn. Konsensus MKOl z 2023 r. podkreśla rolę zbyt małej ilości węglowodanów i odróżnia niedobór, do którego organizm się dostosowuje, od takiego, który szkodzi (Mountjoy i in. 2023).

Kolarstwo należy do sportów wysokiego ryzyka RED-S. Rower prawie nie obciąża kości, wydatek energii jest ogromny, a wielu wierzy, że chudszy znaczy szybszy. U kolarzy opisano deficyty dzienne, tygodniowe i sezonowe (Schofield i in. 2021). Przegląd UCI opisuje ich jako grupę, która bardzo pilnuje wagi i często przyznaje się do ograniczania jedzenia (Burke i in. 2026).

Jak często się to zdarza? W dużej metaanalizie za mało energii miała niemal połowa sportowców, w tym 49,4% mężczyzn (Gallant i in. 2025). Badania mierzyły to różnie, więc to raczej górna granica. Wśród ścigających się kolarzy niedobór miało 28%, a niską gęstość kości w odcinku lędźwiowym 44% (Keay i in. 2018).

Sygnały bez badań: masa spada bez planu, a moc z testu stoi. Ta sama moc wydaje się cięższa. Częste infekcje, spadek libido, długie jazdy prawie na czczo. W 18 z 21 badań nad przeciążeniem uczestnikom brakowało energii lub węglowodanów (Stellingwerff i in. 2021).

We krwi sygnałem są niskie T3, testosteron i ferrytyna. Żaden z tych wyników osobno nie jest diagnozą.

Jak policzyć dostępność energii

Dostępność energii (EA) to energia, która zostaje organizmowi po odjęciu treningu, w przeliczeniu na masę beztłuszczową (FFM):

EA [kcal/kg FFM] = (jedzenie [kcal] − wydatek na treningu [kcal]) / beztłuszczowa masa ciała [kg]
wydatek na rowerze [kcal] ≈ kJ z miernika / (4,184 × sprawność brutto ok. 0,2) ≈ 1,2 × kJ

Próg ok. 30 kcal/kg FFM pochodzi z badań na kobietach i u mężczyzn nie jest ustalony (Areta i in. 2020; Mountjoy i in. 2023). Masę beztłuszczową weźmiesz z wagi z pomiarem składu ciała, ale z zastrzeżeniami opisanymi niżej.

Liczby dla kolarza 70 kg w dni z 1, 2 i 4 h jazdy podajemy w tekście o odchudzaniu i W/kg. Ile jeść, żeby nie wpaść w deficyt mimochodem, piszemy w tekście o węglowodanach dziennie.

Kości i kwestionariusze

Dorośli kolarze szosowi mają niską gęstość kości, m.in. w odcinku lędźwiowym, bo jazda po asfalcie nie obciąża kości (Olmedillas i in. 2012). Przegląd UCI mówi tu o „idealnym sztormie”, czyli kilku kłopotach naraz. Brak wstrząsów, jakie dają bieganie czy skoki, większy rozpad kości po długich jazdach, za mało energii i niska masa ciała działają razem (Saffioti i in. 2026).

UCI zaleca więc dość energii, białka, wapnia i witaminy D w diecie oraz krótkie serie skoków i innych ćwiczeń z lądowaniem. Krew kości nie pokaże. To zadanie dla densytometrii, o której decyduje lekarz.

Narzędzie MKOl do oceny RED-S ma trzy kroki: przesiew, ocenę ciężkości i rozpoznanie z planem leczenia prowadzone przez lekarza. Jednego testu diagnostycznego nie ma (Stellingwerff i in. 2023). Kwestionariusz z internetu może podpowiedzieć wizytę, ale nie postawi rozpoznania.

Uwaga. Opisujemy, co badania mówią o wskaźnikach u sportowców jako grupie; nie interpretujemy wyników konkretnej osoby i nie podajemy dawek. Wynik poza normą, spadek mocy mimo odpoczynku, spadek libido, złamanie z błahego urazu, częste infekcje – z tym idzie się do lekarza, z historią wyników. Przy bólu w klatce, kołataniu serca albo omdleniu – zejdź z roweru i idź do lekarza.

Waga z BIA, procent tłuszczu i W/kg

Wagi z pomiarem składu ciała (BIA) mierzą tłuszcz u sportowców niedokładnie, niezależnie od technologii. Masę beztłuszczową i wodę dobrze mierzyły tylko urządzenia stopa–ręka z równaniami dla sportowców (Campa i in. 2022). Waga łazienkowa mierzy stopa–stopa i liczy równaniem ogólnym, które zaniża masę beztłuszczową.

Pomiar po południu, po jedzeniu i piciu, dawał duże przesunięcia. Najmniejszy błąd daje pomiar rano, na czczo i przy normalnym nawodnieniu (Kerr i in. 2017). Procent tłuszczu z wagi to szum, a trend masy ciała to przybliżenie.

Pod górę masa liczy się prawie wprost. W czasówce pod górę o nachyleniu 5,4% prędkość najlepiej opisywał model z masą w wykładniku ok. −1,0 do −1,2, choć powietrze nadal miało znaczenie (Jobson i in. 2008). Zawodowcy mieli mniej tłuszczu podskórnego, a grubsze mięśnie uda wiązały się z wyższą mocą krytyczną (Giorgi i in. 2026).

Ile sekund daje kilogram i kiedy deficyt zabiera więcej mocy, niż daje, piszemy w tekście o odchudzaniu i W/kg.

Co mówią badania

Górna granica CK u 728 sportowców wynosiła 1083 U/l u mężczyzn i 513 u kobiet (Mougios 2007). Po 6-dniowym ultramaratonie żelazo, ferrytyna, wysycenie transferyny, CRP, OB i haptoglobina zachowywały się jak po chorobie (Fallon 2001). U wioślarzy z większymi zapasami ferrytyna rosła już godzinę po 2000 m na ergometrze (Cichoń-Woźniak i in. 2025).

Po przejściu do pozycji siedzącej hematokryt spadł o 2,7% (Ahlgrim i in. 2010). Wśród 407 olimpijczyków obniżoną hemoglobinę miało 12,3% mężczyzn (Abulafia i in. 2025). Szwajcarski konsensus zaleca u wyczynowców badanie wyjściowe i potem dwa razy w roku (Damian i in. 2021).

W badaniu Stenqvista i in. (2020) 22 kolarzy trenowało 4 tygodnie. T3 spadło o 4,8%, spoczynkowa przemiana materii o 3%, kortyzol wzrósł o 12,9%, a testosteron o 8,1%. FTP wzrosło o 6,5%. Keay i in. (2018) badali 50 ścigających się mężczyzn.

W przeglądzie 38 badań różnice w hormonach u przeciążonych wychodziły dopiero w testach pobudzających ich wydzielanie (Cadegiani i Kater 2017). Metaanaliza 59 badań i 6118 sportowców: za mało energii miało 44,7% (Gallant i in. 2025).

Co z tym zrobić

  • Raz w roku, jesienią, zbadaj morfologię z MCV i MCH, ferrytynę, wysycenie transferyny, CRP i 25(OH)D. TSH i testosteron przy objawach, B12 na diecie bez mięsa i nabiału.
  • Przed pobraniem: dwa dni bez mocnej jazdy, dwa tygodnie bez infekcji, rano, na czczo, zwykłe nawodnienie, 10 minut na krześle. Za każdym razem tak samo.
  • Hemoglobinę czytaj razem z ferrytyną i wskaźnikami krwinek, a ferrytynę razem z CRP. Lekko niska hemoglobina przy reszcie w normie to zwykle rozcieńczenie.
  • Z niską ferrytyną przy normalnej morfologii idź do lekarza po przyczynę i plan, a nie do sklepu.
  • Niskie T3 lub testosteron, chudnięcie bez planu i moc, która stoi? Policz dostępność energii, jedz bez deficytu przez 2 tygodnie i powtórz test mocy. Z wynikami idź do lekarza.
  • Nie badaj CK i kortyzolu „na formę”. Więcej powie moc przy danym tętnie, to, jak ciężka wydaje się jazda, i średnia tygodniowa HRV.
  • Wyniki trzymaj w jednym pliku z datą i ostatnim treningiem. Trend to twój własny zakres normy.

Źródła

  1. Abulafia O, Eliakim A, Shilat T, Epstein Y, Nemet D (2025). Anemia Profile in Elite Israeli Olympic-Level Athletes—Is Screening Necessary? Nutrients, 17(24), 3827. doi:10.3390/nu17243827
  2. Ahlgrim C, Pottgiesser T, Robinson N, Sottas PE, Ruecker G, Schumacher YO (2010). ORIGINAL ARTICLE: Are 10 min of seating enough to guarantee stable haemoglobin and haematocrit readings for the athlete's biological passport? International Journal of Laboratory Hematology, 32(5), 506–511. doi:10.1111/j.1751-553X.2009.01213.x
  3. Areta JL, Taylor HL, Koehler K (2020). Low energy availability: history, definition and evidence of its endocrine, metabolic and physiological effects in prospective studies in females and males. European Journal of Applied Physiology, 121(1), 1–21. doi:10.1007/s00421-020-04516-0
  4. Bhasin S, Brito JP, Cunningham GR, Hayes FJ, Hodis HN, Matsumoto AM, i in. (2018). Testosterone Therapy in Men With Hypogonadism: An Endocrine Society Clinical Practice Guideline. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 103(5), 1715–1744. doi:10.1210/jc.2018-00229
  5. Burke LM, Gonzalez JT, Areta JL, Kuikman MA, Coates AM, Bailey DM, i in. (2026). UCI Sports Nutrition Project: Body Composition, Energy Requirements, and Energy Availability in Cycling. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 36(3), 305–323. doi:10.1123/ijsnem.2025-0255
  6. Cadegiani FA, Kater CE (2017). Hormonal aspects of overtraining syndrome: a systematic review. BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation, 9(1), 14. doi:10.1186/s13102-017-0079-8
  7. Campa F, Gobbo LA, Stagi S, Cyrino LT, Toselli S, Marini E, i in. (2022). Bioelectrical impedance analysis versus reference methods in the assessment of body composition in athletes. European Journal of Applied Physiology, 122(3), 561–589. doi:10.1007/s00421-021-04879-y
  8. Cichoń-Woźniak J, Dziewiecka H, Ostapiuk-Karolczuk J, Kasperska A, Gruszka W, Basta P, i in. (2025). Effect of baseline ferritin levels on post-exercise iron metabolism in male elite youth rowers. Scientific Reports, 15(1), 23440. doi:10.1038/s41598-025-07682-3
  9. Damian MT, Vulturar R, Login CC, Damian L, Chis A, Bojan A (2021). Anemia in Sports: A Narrative Review. Life, 11(9), 987. doi:10.3390/life11090987
  10. Fallon KE (2001). The Acute Phase Response and Exercise: The Ultramarathon as Prototype Exercise. Clinical Journal of Sport Medicine, 11(1), 38–43. doi:10.1097/00042752-200101000-00007
  11. Gallant TL, Ong LF, Wong L, Sparks M, Wilson E, Puglisi JL, i in. (2025). Low Energy Availability and Relative Energy Deficiency in Sport: A Systematic Review and Meta-analysis. Sports Medicine, 55(2), 325–339. doi:10.1007/s40279-024-02130-0
  12. Giorgi A, Campa F, Matias CN, Martinez-Gonzalez B, Franchi MV (2026). Cross-Sectional Body Composition Analysis in Distinct Union Cycliste Internationale Categories of Male Road Cyclists: A Multimodal Approach. International Journal of Sports Physiology and Performance, 21(9), 1050–1057. doi:10.1123/ijspp.2025-0637
  13. Hackney AC (2020). Hypogonadism in Exercising Males: Dysfunction or Adaptive-Regulatory Adjustment? Frontiers in Endocrinology, 11, 11. doi:10.3389/fendo.2020.00011
  14. Haller N, Behringer M, Reichel T, Wahl P, Simon P, Krüger K, i in. (2023). Blood-Based Biomarkers for Managing Workload in Athletes: Considerations and Recommendations for Evidence-Based Use of Established Biomarkers. Sports Medicine, 53(7), 1315–1333. doi:10.1007/s40279-023-01836-x
  15. Jeppesen JS, Hellsten Y, Melin AK, Hansen M (2025). Short-Term Severe Low Energy Availability in Athletes: Molecular Mechanisms, Endocrine Responses, and Performance Outcomes—A Narrative Review. Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 35(6), e70089. doi:10.1111/sms.70089
  16. Jobson SA, Woodside J, Passfield L, Nevill AM (2008). Allometric Scaling of Uphill Cycling Performance. International Journal of Sports Medicine, 29(9), 753–757. doi:10.1055/s-2007-989441
  17. Keay N, Francis G, Hind K (2018). Low energy availability assessed by a sport-specific questionnaire and clinical interview indicative of bone health, endocrine profile and cycling performance in competitive male cyclists. BMJ Open Sport & Exercise Medicine, 4(1), e000424. doi:10.1136/bmjsem-2018-000424
  18. Kerr A, Slater GJ, Byrne N (2017). Impact of food and fluid intake on technical and biological measurement error in body composition assessment methods in athletes. British Journal of Nutrition, 117(4), 591–601. doi:10.1017/S0007114517000551
  19. Krumm B, Faiss R (2021). Factors Confounding the Athlete Biological Passport: A Systematic Narrative Review. Sports Medicine – Open, 7(1), 65. doi:10.1186/s40798-021-00356-0
  20. Meeusen R, Duclos M, Foster C, Fry A, Gleeson M, Nieman D, i in. (2013). Prevention, Diagnosis, and Treatment of the Overtraining Syndrome: Joint Consensus Statement of the European College of Sport Science and the American College of Sports Medicine. Medicine & Science in Sports & Exercise, 45(1), 186–205. doi:10.1249/MSS.0b013e318279a10a
  21. Mougios V (2007). Reference intervals for serum creatine kinase in athletes. British Journal of Sports Medicine, 41(10), 674–678. doi:10.1136/bjsm.2006.034041
  22. Mountjoy M, Ackerman KE, Bailey DM, Burke LM, Constantini N, Hackney AC, i in. (2023). 2023 International Olympic Committee's (IOC) consensus statement on Relative Energy Deficiency in Sport (REDs). British Journal of Sports Medicine, 57(17), 1073–1098. doi:10.1136/bjsports-2023-106994
  23. Olmedillas H, González-Agüero A, Moreno LA, Casajus JA, Vicente-Rodríguez G (2012). Cycling and bone health: a systematic review. BMC Medicine, 10(1), 168. doi:10.1186/1741-7015-10-168
  24. Owens DJ, Allison R, Close GL (2018). Vitamin D and the Athlete: Current Perspectives and New Challenges. Sports Medicine, 48(S1), 3–16. doi:10.1007/s40279-017-0841-9
  25. Pedlar CR, Newell J, Lewis NA (2019). Blood Biomarker Profiling and Monitoring for High-Performance Physiology and Nutrition: Current Perspectives, Limitations and Recommendations. Sports Medicine, 49(S2), 185–198. doi:10.1007/s40279-019-01158-x
  26. Płudowski P, Kos-Kudła B, Walczak M, Fal A, Zozulińska-Ziółkiewicz D, Sieroszewski P, i in. (2023). Guidelines for Preventing and Treating Vitamin D Deficiency: A 2023 Update in Poland. Nutrients, 15(3), 695. doi:10.3390/nu15030695
  27. Saffioti N, Takarabe LL, Perfeito LAM, Ribeiro WJD, Hilkens L, van Dijk JW, i in. (2026). UCI Sports Nutrition Project: Does Cycling Create a “Perfect Storm” for Bone Health? Cycling-Specific Challenges to Bone and Nutritional Strategies to Overcome These. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 36(3), 324–334. doi:10.1123/ijsnem.2025-0033
  28. Schofield KL, Thorpe H, Sims ST (2021). Where are all the men? Low energy availability in male cyclists: A review. European Journal of Sport Science, 21(11), 1567–1578. doi:10.1080/17461391.2020.1842510
  29. Sim M, Garvican-Lewis LA, Cox GR, Govus A, McKay AKA, Stellingwerff T, i in. (2019). Iron considerations for the athlete: a narrative review. European Journal of Applied Physiology, 119(7), 1463–1478. doi:10.1007/s00421-019-04157-y
  30. Solberg A, Reikvam H (2023). Iron Status and Physical Performance in Athletes. Life, 13(10), 2007. doi:10.3390/life13102007
  31. Stellingwerff T, Heikura IA, Meeusen R, Bermon S, Seiler S, Mountjoy ML, i in. (2021). Overtraining Syndrome (OTS) and Relative Energy Deficiency in Sport (RED-S): Shared Pathways, Symptoms and Complexities. Sports Medicine, 51(11), 2251–2280. doi:10.1007/s40279-021-01491-0
  32. Stellingwerff T, Mountjoy M, McCluskey WT, Ackerman KE, Verhagen E, Heikura IA (2023). Review of the scientific rationale, development and validation of the International Olympic Committee Relative Energy Deficiency in Sport Clinical Assessment Tool: V.2 (IOC REDs CAT2) – by a subgroup of the IOC consensus on REDs. British Journal of Sports Medicine, 57(17), 1109–1121. doi:10.1136/bjsports-2023-106914
  33. Stenqvist TB, Torstveit MK, Faber J, Melin AK (2020). Impact of a 4-Week Intensified Endurance Training Intervention on Markers of Relative Energy Deficiency in Sport (RED-S) and Performance Among Well-Trained Male Cyclists. Frontiers in Endocrinology, 11, 512365. doi:10.3389/fendo.2020.512365
  34. Šmid AN, Golja P, Hadžić V, Abazović E, Drole K, Paravlic AH (2024). Effects of Oral Iron Supplementation on Blood Iron Status in Athletes: A Systematic Review, Meta-Analysis and Meta-Regression of Randomized Controlled Trials. Sports Medicine, 54(5), 1231–1247. doi:10.1007/s40279-024-01992-8
  35. Wilson PB, Pyne DB, Rotunno A (2026). UCI Sports Nutrition Project: The Role of Nutrition in the Prevention and Management of Illnesses and Injuries in Elite Cycling. International Journal of Sport Nutrition and Exercise Metabolism, 36(3), 352–368. doi:10.1123/ijsnem.2025-0144

Piszemy na podstawie badań z recenzją i udokumentowanej praktyki. Zasady redakcyjne

Czytaj dalej